Jestem warszawianką.
     Ukończyłam Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego i mam dyplom magistra historii.
     Podczas studiów podejmowałam różne zajęcia: byłam kelnerką w kawiarni "Nowy Świat", w której występowały słynne warszawskie kabarety m.in.- "Dudek" i Kabaret Architektów "Pineska", pracowałam także jako baby-sitter — zajmowałam się córeczkami znanego pisarza. Wówczas to otarłam się trochę o świat warszawskiej bohemy.
     Nie podjęłam zatrudnienia w wyuczonym zawodzie, ale studia ułatwiły mi pracę w dziedzinie informacji naukowej. technicznej i ekonomicznej, a także redakcyjną i wydawniczą. Ponad trzydzieści lat przepracowałam w dwóch technicznych biurach projektów. W związku z wykonywaną pracą postanowiłam uzupełnić swoje wykształcenie i ukończyłam Studium Podyplomowe w zakresie programowania i projektowania zakładów służby zdrowia, na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.
     Uważam to za wielkie życiowe osiągnięcie. Sądzę, że byłam jedyną słuchaczką posiadającą wykształcenie humanistyczne. Zostałam przyjęta za specjalnym zezwoleniem dziekana.
     Pisać lubiłam od zawsze. Gdy jako dziecko pojęłam, że litery można układać w słowa, a słowa w zdania i w ten sposób wyrażać swoje myśli, przeżycia, emocje — doznałam olśnienia. Przez całe życie pisałam "do szuflady": opowiadania, reportaże, zabawne historyjki, relacje z wydarzeń w moim życiu, które mnie poruszyły lub rozśmieszyły. Pisałam także dziennik, chociaż niezbyt systematycznie. Niestety nie umiałam sprawić, aby pisanie stało się moim głównym zajęciem.
     Dopiero gdy ciężka choroba reumatyczna częściowo unieruchomiła mnie w domu, kupiłam komputer i zajęłam się pisaniem na serio.

Gdy przygarnęłam bezdomną Floksię, nie wiedziałam,
że los darowuje mi dwanaście szczęśliwych lat